zaterdag 15 oktober 2011

Vakantieweekje (2)

Na een paar dagen weg is er altijd iets wat je dan weer tegenkomt; Bèrgen wasgoed. Dus op woensdag 5 of 6 wassen gedraaid. Allebei naar de kapper en ik weer een kleurtje in mijn haar. Dan zouden we donderdag gaan kijken voor nieuwe kleding voor onszelf. Wie mij kent weet dat ik heel veel moeite heb om kleding weg te doen, ook al is het nog zo verwassen of verouderd. Het kan altijd nog ergens onder, toch? Op woensdagmiddag toch een vergeefse poging gedaan om eens opruiming te houden in mijn kast. manlief had er veel minder moeite mee. Ik ben achteraf blij dat ik nog niet zo rigoreus heb opgeruimd want het winkelen ging niet door. Op donderdag migraineaanval en lag manlief op bed. S'avonds na het eten gaat hij er even op uit om de hond uit te laten. Zita werd aangevallen door een andere hond en zo konden we nog halsoverkop naar de dierenarts. Haar oor moest gehecht worden en ze moest onder narcose. We hebben Zita om 22.00 uur weer op kunnen halen. Haar oor is gehecht en ze heeft nu een kap op en is heel zielig. Dat vind ze zelf ook.
Zeg nou zelf; je wilt toch ook niet op de foto met zo'n lampekap op je hoofd?
Dat betekende op vrijdag ook niet winkelen, want we wilden niet weg met een gewonde hond. Het oor ziet er mooi gehecht uit, maar we merken dat ze toch erg van slag is. Ze wil alleen eten uit de hand en niet drinken. Drinken uit de hand gaat ook een beetje moeilijk.
Het is zo sneu voor haar, ze was al geen held naar ander honden toe, en nou dit ook nog eens. Die andere hond, een airdale terrier, schoot zijn voortuin uit om Zita op het trottoir te grijpen; Zita kwam te dicht bij zijn territorium. vanzelfsprekend worden de kosten door de eigenaar vergoed, maar het is toch erg vervelend.

In plaats van winkelen hebben we dus maar allerlei klusjes in huis gedaan.  Er is gesopt, gestreken en opgeruimd.
Mijn man heeft   de in mijn blog al eens eerder genoemde Henk, geholpen met het aanleggen van electra in onze schuur en tuinverlichting. Er is nu ook een kap gekomen over het laatste stuk van de buis van de afzuigkap. Dus dat kan ook afgestreept op het klussenlijstje. En nu is het alweer zaterdagmiddag. We hebben net visite uitgezwaaid. Man en zoon zijn nu samen fietsen en ik ga zo een pan macaroni maken.

2 opmerkingen:

  1. Ach zielig zeg voor Zita! Jammer dat sommige honden niet te vertrouwen zijn. En dan gebeurt het ook nog eens bij haar, als ze al bang is voor andere honden. Bah. Geef haar maar een dikke knuffel van mij en een lieve poot van Tukker. Hij is gelukkig zo'n sul dat ie andere honden absoluut niets aan doet. Als een andere hond 'm niet leuk vindt, nou dan draait ie zich om en gaat ie weer... 'k moet altijd lachen om die lakonieke reactie!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoe gaat het nu met Zita? (ik heb ook een hond gehad met de naam Zita)
    Groetjes,
    Thara

    BeantwoordenVerwijderen