woensdag 20 juni 2012

Miskoop gedaan, . . en teruggebracht.

Tijdens het boodschappen doen neus ik vaak even tussen de tijdschriften. Mag ik graag even doen. Soms kijk ik er even in en lees een paar steekwoorden uit het artikel dat mij aanspreekt. Meestal heb ik dan hierdoor de essentie vanhet artikel al te pakken en hoef ik het thuis niet verder te lezen; hoef ik het blad dus niet meer te kopen.

Gisteren ging dat dus even anders. De tijdschriften lagen net voor de kassa. Ik zag op de voorpagina van een blad een artikel staan dat mij wel aansprak. Ik dus bladeren. Maar net op dat moment was de andere klant klaar met zijn boodschappen en moest ik als de wiedeweerga mijn boodschappen op de band leggen. Dus, hup, tijdschrift erbij. Pas na het afrekenen zag ik de prijs van dat blad! €4,70! En dat om een artikel te lezen?! Dacht het niet. Ik dus van de kassa direct door naar de klantenservice. Of ik dat blad terug kon brengen, ik had mij vergist in de prijs. Nee, dat kon niet, tijdschriften konden niet teruggebracht. Maar na enig nadenken besefte de medewerkster ook wel dat ik in die ene tel het blad of artikel onmogelijk gelezen kon hebben. Ze zou even bellen of het teruggenomen mocht worden. En gelukkig mocht dat. Ik kreeg mijn geld terug. Service van het bedrijf. Dankuwel.

Het leert mij wel weer even wat. Het is nu "maar" € 4,70, omdat het eenmalig was. Maar hoe vaak doe je impulsaankopen?
Gisteren ben ik dus door de mand gegaan met mijn impuls aankoop. Maar ik ben nu heel blij dat ik het er niet maar bij gelaten heb (en met een rotgevoel thuisgekomen zou zijn), ik ben ermee teruggegaan. Moest even slikken om het te doen, maar ik heb het teruggebracht en mijn geld teruggekregen. Goed van mij hè? ;-) Dat voelt toch net even beter dan "het er maar bij laten".

Tijdens het winkelen in eigen stad een cornetto kopen, terwijl ze thuis in de vriezer liggen? Ik noem maar even een verzonnen voorbeeld. Winkeliers zijn heel behendig in het ons laten verleiden tot impulsaankopen. Nu is het aan ons om net even iets langer na te denken bij onze koop, of de valkuilen te herkennen.
Enkele valkuilen in de supermarkt;
- Actieprijs!!!  O ja? Is dat echt zo? Bij de super ernaast zijn ze misschien zelfs goedkoper.
- Naast de kassa. Daar sta je dan net even langer stil omdat je moet wachten. Net lang genoeg om je te verleiden tot (snoep-)aankoop.
- Ooghoogte. Het A-merk en het huismerk liggen op ooghoogte. Het veel goedkopere merk ligt meestal onderop, dus moet je bukken.
- Het cadeautje bij aankoop. Heb je er echt iets aan?

Weet jij nog andere valkuilen?


6 opmerkingen:

  1. Ik controleer altijd mijn kassabon. vaak zijn aanbiedingen niet in de kassa geregistreerd en betaal je teveel. Als het produkt niet in de aanbieding was had ik het misschien niet gekocht/of niet in die hoeveelheid. Ik ga voor iedere cent terug, onder het motto alle kleintjes maken 1 grote. Er is altijd positief gereageerd door de klantenservice! Ik vind het erg goed van je dat je dit gedaan hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je aan je boodschappen briefje houden. Dat helpt mijzelf.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. BIj de pomp die aanbiedingen van 2 voor 1 euro. Mensen denken dan wat goedkoop voor de pomp, maar inderdaad bij de super zijn ze nog voordeliger.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. iets kopen omdat het in de aanbieding is terwijl je het anders nooit koopt,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een bord met "Nu EUR 2.19" erbij. Maar ze zijn altijd 2.19

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ken de valkuil van de actieprijs helaas… Die geven me toch altijd het gevoel dat het goedkoper is.

    BeantwoordenVerwijderen