zondag 5 juni 2016

Langzaam terug naar het gewone leven, dat toch wat minder gewoon is.

Op woensdag 25 mei is mijn moeder overleden. Op woensdag 1 juni was haar uitvaart. In die week stond voor mij alles stil. Had ik intensief contact met pa, broer en zus over de uitvaart. Wat wilde ma? Pa wilde ma's wensen inwilligen. Hoe kunnen wij hier vorm aan geven? Kunnen wij ons er in vinden? Wat was er geregeld? De kaarten moesten uitgezocht en geschreven. Veel verpleegartikelen moesten retour. Pa wilden we nu niet teveel alleen laten, beseffende dat hij toch wel zal moeten gaan wennen aan het alleen zijn.

Op dinsdagavond voor de uitvaart was het condoleren. Hier kwamen behoorlijk wat mensen op af. De meesten kende ik niet. Ik merkte dat de tranen vooral opkwamen als iemand mij condoleerde die ik ook wat beter kende. Dat was bij de anderen ook zo. Vooral mijn zus en mijn pa hadden het er moeilijk mee. Dan zie je hoe het is als je in een dorp woont. Vrienden van kleinzoon van oma kwamen om hem te condoleren, collega's van mijn zus, en natuurlijk vrienden, jeu de boulemaatjes en buren van pa.

Op de dag van de uitvaart kwam mijn tante ook. Het is mijn moeders oudste zus. Mijn moeder was nakomertje in dat gezin. Mijn tante is zo'n 15 jaar ouder als mijn moeder. Vanuit Nijmegen was het een hele reis voor haar om naar Apeldoorn en Epe te komen. Gelukkig heeft haar zoon vrij genomen om haar te brengen en vergezellen. Ik was best blij om hem ook weer eens te zien. Ik denk dat ik een tiener was toen ik hem voor t laatst gezien had. Ik ben nu 51 en hij 56. Misschien is het je t al lezend al een beetje opgevallen dat hun familiebanden niet sterk zijn. Ma niet met haar familie en pa niet met de zijne. Ma had de laatste jaren wel intensief telefonisch contact met haar zus. Zo ver reizen ging niet meer.
Ik vind dat soms best jammer. Toch hoor ik dat wel meer, dat families op een gegeven moment toch meer uit elkaar vallen. Soms vrij plotseling, na aanleiding van iets, soms heel geleidelijk doordat men drukker is met de dagelijkse mensen om je heen. Familiebanden verwateren dan.

Ondertussen ging het leven in huize dubbelop wel door. Zoon rondde zijn eindexamens af. Dochter had een hoop te regelen na haar vervroegde terugkomst uit Borneo. Er moest ook hier gegeten worden en op den duur ook gewassen. Manlief heeft enkele dagen gewerkt. Ik heb gelukkig vrij gekregen. Onbetaald verlof, of hoe het ook uitgevoerd gaat worden. Dat zie ik straks wel terug in m'n loonstrook. Dit soort dagen vallen in je verlofmandje. Daar heb ik nog nooit echt hoogte van gekregen hoe dat werkt in de praktijk.
Donderdag was m'n eerste pa-dag. De dag waarop ik voorlopig wekelijks naar pa ga om bij hem te zijn en hem te ondersteunen.

Vrijdag heb ik voor het eerst weer gewerkt. Collega's waren wel blij dat ik het weer oppakte, want we zitten met grote personeelstekorten. Elk een die nu uitvalt voelt voor twee. Had t even moeilijk toen de eerste collega op me afstapte om me te condoleren. Later ging dat beter. Ook veel condoleances gehad van bewoners.
Zaterdag was het schaapscheerdersfeest van de dierenweide naast en met het verzorgingshuis. Dat is ook echt een feest geworden! Prachtig weer, fijne samenwerking en grote opkomst. Voor de bewoners die niet goed bij de dierenweide konden komen is er een schaap bij ons op het gras geschoren. Dat is mooi. Van heel dichtbij, in een kleinere groep het schaap even aaien, naar het schapen scheren kijken, daarna de wol voelen...
Een rit met de paardentram. Ook als je in een rolstoel zit kon je mee.
Genieten van de spelende kinderen. Een ijsje op het terras of op het bankje onder de bomen. Poffertjes eten.


Ik heb heel wat afgelopen vandaag. Maar zo'n dag heeft me weer veel voldoening gegeven. Dat voelt goed. Geeft energie en motivatie om je werk weer voort te zetten.

Nu m'n sopwerk in huis nog....

1 opmerking:

  1. Mooi zoals je het beschrijft. Ik lees er in dat je veel warmte bent tegengekomen, en ook dat het gewone leven weer rondom je begint. Wat fijn voor je vader dat je hem kunt komen helpen!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen